Lachen, gieren brullen. Dat is wat menigeen ongetwijfeld denkt als hij naar een voorstelling van Hans Teeuwen toegaat. Maar het kan ook anders…
Vorige week dinsdag was collega Ron even bij mij langs om een DVD’tje minimal techno op te halen. Terwijl we aan een heerlijk glas water zitten wordt hij gebeld door broerlief en even later blijken ze kaarten voor Hans Teeuwen Zingt over te hebben. Lucie en ik kijken elkaar aan, beseffen dat we vakantie hebben en op zondag niets doen en al snel is één en één, twee.
Het was gewéldig. Onze eerste kennismaking met jazz, maar een goede. Gelukkig had ik recensies gelezen en verwachtte ik geen cabaret, maar een serieuze jazzperformance door Hans Teeuwen. En een performance was het, maar zeker niet alleen maar serieus. Die gast is echt gek! Prachtig. Ik vind het echt een boeiend karakter. Hoe hij staat te dansen, rollen, grimassen etc. op het podium en ondertussen ook nog eens goed zingt. Natuurlijk mede dankzij de geweldige band die hem begeleid.
Dat vond ik het leuke aan deze eerste kennismaking met jazz. Je ziet echt dat de muziekanten al hun emotie en gevoel in de muziek gooien. Dit was vanaf rij 8 (bedankt Ron!) echt goed te zien. En zelfs als Hans Teeuwen zijn eigen geschreven liedjes ten gehore brengt (vies, vuil en puberaal), zie je dat hij het meent.
Een boeiende man… Hans Teeuwen. En een leuke avond voor mij en m’n vriendin. Hans; bedankt!