Er ligt weer eens een vraagstuk te broeien in m’n hoofd. ‘What to tweet, or not to tweet’.
Ik heb mijn tweets niet afgeschermd, dus iedereen kan in de public timeline of met zoekopdrachten mijn tweets lezen. Wel ben ik selectief in wie of wat mij mogen volgen. Als het een account is dat ik niet vertrouw of met commerciële belangen, dan is de klik op ‘block’ snel gedaan.
Ik heb mij Twitteraccount aan alles gekoppeld en alles aan mijn Twitteraccount. Oftewel: als ik bijvoorbeeld op mijn weblog een nieuwe post plaats, verschijnt dit in Twitter en vervolgens ook op Facebook en Hyves. Daar heb ik weer heel andere ‘vrienden’ en zo is het netwerk dat direct al mijn info doorkrijgt behoorlijk groot.
Dat is dan ook de reden dat ik er altijd voor probeer te zorgen dat het bij algemene informatie blijft. Dus. 1) geen locatie informatie 2) zo min mogelijk personen/gezichten op de foto 3) geen berichten die mensen buiten mijzelf om kunnen identificeren. Verder plaats ik alles… wat ik wil plaatsen. En dat is weer een mooi voorbeeld van hoe je je eigen digitale persoonlijkheid kunt creeëren. Ik ben niet vlekkeloos, maar alle vlekjes waarvan ik niet wil dat men ze ziet, tweet ik niet. (hoe poetisch)
En dan krijg ik laatst toch een reactie (via Hyves) op een van mijn tweets waarbij ik tijdens mijn werk met een patiënt op verlof ben en in de trein zit. Met de opmerking: ‘Is het wel slim om dit soort dingen op Hyves (lees: Twitter) te zetten’.
Ik vind van wel, omdat er geen identificeerbare info gegeven wordt en het als het goed is alleen gelezen wordt door mensen die ik daar toestemming voor heb gegeven. Afgezien van de zoekfunctie en public timeline in Twitter.
Ben ik nu naÏef, of zijn de mensen om mij heen te schuw/bang voor openheid? Graag reacties met jouw mening.
Gepost met Wordmobi
Een lastige, ik doe het zlef oo,. Alles aan elkaar gekopped en lang leve de open discusie en deling van mijn zaken. Maar ik snap het goed. Ik ken ook mensen die vergelijkbaar werk doen als jij, die hebben alles, echt alles afgesloten of beginnen er al niet eens aan.
Ikzelf zit in de communicatie wereld en daar is opneheid en netwerken juist goed en vooral er interessant. In mijn achterhoofd hou ik me, veelal onbewust, bezig met wat ik waar plaats. Eigenlijk nooit frontaal herkenbare gezichten en anders vraag ik het voor de zekerheid eerst even.
[Antwoorden]
Ha heel wijs om ditzelfde publiek nu aan het werk te zetten met dit vraagstuk. Ondanks ik van mijzelf weet dat ik ontzettend naïef ben, denk ik niet dat jij dat bent. Je kunt prima vertellen dat je in de trein zit met een patiënt, er is niemand die je ook maar zal kunnen opsporen aangezien ze verder weinig weten. Maarrrr via Twitter zijn er meer mensen die je berichten kunnen lezen, namelijk de mensen die jou niet volgen en dus niet geblokkeerd zijn. Ze kunnen jou wel opzoeken via de zoekmachine! Dus dit is NIET goed afgeschermd voor de duidelijkheid.
Ik vind dat het moet kunnen, zolang je de anonimiteit bewaakt, zoals je altijd doet.
Blijven twitteren!
[Antwoorden]
mensen hechten gewoon graag aan hun paranoia
[Antwoorden]
Zo is het maar net
[Antwoorden]