Daar gaat ie dan, mijn eerste weblog op onze site. Zo kan ik straks weer een vinkje zetten op mijn nog much to do list en ben ik weer een stapje dichterbij het einde en het begin.
Langzaam aan begin ik nu te beseffen dat we écht op reis gaan. Gisteren mijn laatste werkdag gehad, waar ik naar uit had gekeken en toch ook weer niet. Het voelt raar om alles in de huidige hectiek maar achter me te laten, ook al weet ik dat het zonder mij ook goed komt.Tegen bewoners zeg ik net als andere dagen als afscheid:”tot de volgende keer”, voor hun niet wetend dat dat nog wel even gaat duren. En voor mij niet wetend hoe het over twee maanden op de groep zal zijn, want er zijn vele veranderingen op komst in de komende maanden. Het is raar en ook wel moeilijk los te laten, omdat ik er de afgelopen maanden zo ver ingezogen zat dat ik me amper heb kunnen focussen op onze reis. Tot gisteren, toen ik toch wel meer hyper en stuiterend mijn werk deed, toen ik uit mijn werk naar de trein fietste was er inmiddels een chronische glimlach op mijn lippen gegroeid. En wachtend op de trein heb ik uit enthousiasme Jordy’s voicemail vol getetterd en gegild 
Want ondanks dat ik het heel spannend vind heb ik er vooral veel zin in.
Nu nog iets meer dan een week om me mentaal voor te bereiden op wat gaat komen. Alsof ik me daar op voor kan bereiden, want controle freak als ik ben moet ik de komende twee maanden maar ‘gewoon’ over me heen laten komen en er hopelijk van kunnen genieten. Maar hier heb ik alle vertrouwen in! Nu is de tijd aangebroken om alle to do lijstjes in mijn hoofd maar eens écht op te schrijven en uit te voeren. Behalve dat wil ik ook graag nog met veel mensen afspreken van te voren, mentaal voorbereiden door nu toch maar eens in mijn reisgids te kijken naar waar we nu eigenlijk naar toe gaan en vooral alvast wat onthaasten. Maar ik denk dat dat nog lastig gaat worden met alles wat ik graag wil en moeten onthaasten van mezelf lijkt me vrij onmogelijk 
Nou ja, dan gebruik ik de 10 uur durende heenreis in het vliegtuig maar om wat te ontspannen…. hmm ik denk ik dat ik maar moet zien hoe alles gaat lopen komende week en dit soort plannen om te ontspannen los moet leren laten….
Nou dat was dan mijn eerste hersenspinsel vertaald in een weblog. Ik vraag me toch af of het voor anderen nou interessant is om te lezen hoe spannend ik het eigenlijk vind. Ik vind het wel heel gek om te weten dat wat ik uit mijn hoofd hier schrijf door on- en bekenden kan worden gelezen. Misschien moet ik toch wat beter gaan nadenken over wat ik schrijf en niet dit als een soort persoonlijk dagboek ga gebruiken. Hmm…
Ik heb net per abuis gereageerd op het blog van Jordy, terwijl ik dacht dat het het vervolg was van jouw eigen blog. Leuk dat je een blog bijhoudt en dat je mij hebt uitgenodigd.
[Antwoorden]
Jordy Reply:
januari 24th, 2010 at 14:19
Hoi Marnix,
We hadden het al door en ik heb direct mijn site wat verbouwd zodat er nu in de berichtkop een fototje van Lucie of mij staat. Dat maakt het geheel hopelijk een stuk duidelijker! Maar ook ik vind je reacties leuk hoor
[Antwoorden]
Leuk een blog van Lucie!
Het is nu wel duidelijk hoor, wie er aan het bloggen is. Het idee van “Dagboek” is wel eerst logisch. Pas als je daar bent en avonturen beleeft, heb je hele andere dingen te melden. Vergeet daarbij juist niet naar jezelf te kijken en te kijken wat het met je doet (bleeeh wat SPH!!!). Nouja ik bedoel meer: geniet, maar laat je niet overdonderen. Je zult zien dat je na een tijdje veel meer open-minded zult zijn. Nog een tip: maak niet teveel foto’s, maar kijk gewoon eens rond!
Veel succes met dat onthaasten en stel duidelijke prioriteiten, je kunt toch niet alles doen (en mensen zien) dat je zou willen.
liefs Simone
[Antwoorden]
lieve luuc,
eigenlijk niet te geloven, dat jullie nu bijna echt gaan..! volgens mij geeft het ook enorm veel energie, het idee dat je vlak voor zo´n bijzondere ervaring staat en dat alles nog gaat komen. Ik ben iig heel erg benieuwd naar alle grote en kleine verhalen, en ik ben er van overtuigd dat jullie heel goed in staat zijn alles op waarde te schatten en van deze geweldige ervaring te genieten !
spreek je gauw, liefs judith
[Antwoorden]
Lucie Reply:
januari 25th, 2010 at 08:56
Ik geloof het zelf ook af en toe nog niet, maar de aftel klok maakt me daar wel bewust van nu nog precies 6 dagen, 15 uur, 3 minuten en 20 seconden….
[Antwoorden]
Waaaah! je gaat heus bijna weg! Spannend! En ik vind dagboeken juist wel leuk om te lezen
[Antwoorden]
Ja ik ook wel
[Antwoorden]
Lucie Reply:
januari 25th, 2010 at 08:50
Ja oké ik eigenlijk ook wel, maar mijn eigen?
[Antwoorden]
Joepie Luus het is bijna zover! Heerlijk hoor! Enne..weet je: ‘plannen maken om los te laten en te ontspannen’ =hard werken hoor!
Ontspannen=gewoon doen!En alleen nog dát moeten van jezelf wat je ook écht wilt moeten!Da’s vakantie , volgens mij… Hahaha, jaja! Da’s MamIna dus wel weer…. ;-(
[Antwoorden]
Lucie Reply:
januari 25th, 2010 at 08:54
Ik weet dat ik mezelf in mijn blog enigszins hysterisch gespannen heb neergezet, maar dat valt wel wat mee hoor. Bij vlagen heb ik even een rilling en dan weer een gil momentje van blijdschap. Ontspannen lukt me al aardig, ik heb giga uitgeslapen en geniet van vakantie en geen verplichtingen!
[Antwoorden]
Hey Lucie (en Jordy),
Gewoon opschrijven wat je denkt zou ik zeggen! Ik vind het in elk geval leuk om te lezen. Ben benieuwd naar jullie ervaringen.
[Antwoorden]
Lieve Lucie en Jordy,
Leuk om van jullie voorbereidingsstress mee te mogen genieten, ik krijg zelf ook zin om weg te gaan!! Het wordt vast een geweldige reis, geniet van alles wat jullie gaan mee maken. Ik lees/leef graag via deze blog mee.
Liefs Karine
[Antwoorden]
Jordy Reply:
januari 27th, 2010 at 12:13
Leuk al die reacties! We houden jullie op de hoogte.
[Antwoorden]