Nee, ik ben geen verpleegkundige. Wat deed ik dan op 17 april in het UMCG op het 7e Verpleegkundig Symposium Schizofrenie? Toen mijn teamleider ruim een maand geleden vroeg of ik hier heen wilde, was ik gematigd enthousiast. Toch heb ik toegezegd omdat ik vind dat ik dit soort dingen als HBO professional moet doen. Zeker als je werkzaam bent in de forensische psychiatrie, zoals ik. En zo geschiedde…
Met gemengde gevoelens heb ik de dag doorlopen. Op voorhand was ik bang dat ik compleet uit de toon zou vallen tussen allemaal universitair geschoolde bobo’s, maar dat bleek paniek om niks. Nadat ik het UMCG was binnengestapt en helemaal zelf had ontdekt waar ik moest zijn (ik ben tenslotte een man, dan ga je niet de weg vragen) liep ik twee oud-collega’s van Begeleid Wonen Oosterpoort tegen het lijf die strak de andere kant uit liepen op zoek naar bekenden. Vervolgens was het om 9.30 inschrijven, waarbij ik een mooie badge (dhr. J Sousa, FPC Dr. S. van Mesdag) en een mapje met info kreeg uitgereikt. Tijd voor koffie en ronddwalen; op zoek naar bekende gezichten. Dat was nog best lastig tussen de ca. 200 deelnemers op de fonteinpatio, maar al snel vond ik (indirecte) collega’s en was het ijs snel gebroken. Meer koffie. Tijd voor een praatje met de oud-collega’s. Een belangrijk onderdeel van zo’n symposium is tenslotten netwerken. Iets waar ik een broertje dood aan heb, dus netwerk ik het liefst met bekenden.
Na een korte en bondige opening door de dagvoorzitter, volgde een introductie op de dag door Pieter Jan Mulder. Hij gaf en mooi overzicht van wat de dag allemaal te bieden had en mijn verwachtingen waren dan ook hooggespannen. De volgende spreker is wereldberoemd. Echt iedereen kent haar: dr. Stephanie Ferguson, speciaal overgekomen vanuit Washington DC!!! Althans zo werd ze aangekondigd, maar ik heb werkelijk geen idee wie het is, en de meeste mensen om mij heen in de zaal evenmin. Bekend of niet, ze had een mooi verhaal over “Verpleegkundig leiderschap”. Een verhaal dat mij er mede toe heeft aangezet om weer te gaan bloggen.
Het is lang geleden dat ik, zoals ik het noem, “SPH-frustraties” heb ervaren. Maar de zogenaamde workshop over “Dilemma’s in de langdurige zorg” was een regelrechte aanfluiting. In plaats van een inhoudelijk discussie met werkveld-collegae, bleek het een eenzijdige presentatie te zijn over de keuzes die de workshopleiders hadden gemaakt, bij hun nieuwbouwproject op het Dennenoord terrein. Ik was in de val gelokt en er regelrecht ingelopen… zo voelde het. Uiteindelijk na een uur heb ik er wat van gezegd en ben daarna weggelopen, waarop vervolgens de hele zaal ruzie is gaan maken met de workshop leiders en elkaar en ook zijn weggelopen. Nice 
Hierna heb ik nog een lezing bijgewoon over Motivatietechnieken, door dr. Jack Jenner. Dit was leuk en inspirerend! Hij heeft ons naar huis gestuurd met de stelling “de eerste ongemotiveerde patiënt moet nog geboren worden”. Eentje die natuurlijk de nodige weerstand oproept bij ons hulpverleners, maar het zet je wel aan het denken. Mij wel in ieder geval.
Verder is mijn inspiratie om te schrijven nu totaal verdwenen, dus laat ik het hier eerst bij. Ik moet leren om kort en bondig te gaan worden. Dat maakt het bloggen voor mij leuker en het lezen ongetwijfeld ook!
En dan nu nog even een aantal hippe namen om Google mee te voeren, zodat er meer bezoekers naar mijn weblog komen:
- Dagvoorzitter: Jappie Tiersma, verplegingswetenschapper Lentis
- Introductie: Pieter Jan Mulder, verpleegkundig consulent schizofrenie UMCG
- Schizofrenie update: Ronald van Gool, nurse practioner, Ingeest Haarlem
- Over Verpleegkundig Leiderschap: dr. Stephanie L. Ferguson, verpleegkundige en consultant for nusing, Washington USA
- Dilemma’s in de langdurige zorg: Maurice Ruyters, Albert Brandsma
- Motivatietechnieken in de verpleegkundige zorg: Dr. Jack Jenner, psychiater UCP