Archief voor de ‘Brainstorm’ Categorie

Ik zit weer eens in de trein. Eerste klas, want we reizen met NS Herfsttour. Links voor me leest iemand (voor de 3e keer) de krant, rechts voor me wordt er (zo het lijkt) druk huiswerk gecorrigeert, achter me is iemand (in het Pools?) discreet aan het bellen en naast me leest Lucie deel 1 van Stieg Larsson. Voor mij is de trein echter de ultieme plek gebleken om eens in alle rust een blog te schrijven (lang leve de Nokia E71).

Het onderwerp van vandaag: het klimaat. Het verbaasd me dat ik hier nog nooit eerder over geschreven heb, want ik heb er toch een duidelijke (afwijkende?) mening over. Dat moet ook wel als geboren realist (men noemt dat overigens liever pessimist).

Een ding vooropgesteld: ik hou intzettend van de natuur! Een stadsmens ben ik allerminst. Zet mij eenzaam en allen op een bergtop, in een verlaten bos, op een tropisch eiland, of laat me duiken tussen het koraal en ik ben helemaal in mijn element. Maar lieve mensen, lalten we met z’n allen nou alstublieft zo snel mogelijk het milieu naar de kloten helpen! Al die verloren acties om de opwarming van de aarde af te remmen: uitstel van executie. CO2-neutraal vliegen: dikke bullshit en uitstel van executie. En dan nog de klimaattop in Kopenhagen (klimaat-flop?), daar gaat tich niets wereldverbeterends uitkomen en als dat al zo is: uitstel van executie!

Wat ik hiermee bedoel is dat het handelen van ‘de mensheid’ pas echt gaat veranderen als er geen andere uitweg meer is. Slects “wanneer de nood aan de man is, is de redding nabij”. Dan pas en niet eerder. Tot die tijd zullen alle acties slechts zorgen voor een vertraging van de problemen, maar verdwijnen zullen ze niet.

Zoals ik al zei ben ik een groot natuurliefhebber en met mij velen. Ik wil graag de rest van mijn leven nog genieten van al het natuurschoon. Maar waar ik me over kan verwonderen is dat er vooral weer vanuit het individuele eigenbelang gedacht wordt. ‘Als we nu zus en zo doen, dan hebben we het nog weer even goed’. Waar blijft het lange termijn denken?

Dus bij deze een oproep aan de mensheid: laten we allemaal zoveel mogelijk vervuilen en CO2-niet-neutraal leven. Daarmee helpen we de natuur zo snel mogelijk om zeep en pas dan zullen we écht dingen gaan veranderen en vechten om te overleven. En daar zijn wij mensen bijzonder goed in: Survival of the fittest.

Posted by Wordmobi

Er ligt weer eens een vraagstuk te broeien in m’n hoofd. ‘What to tweet, or not to tweet’.
Ik heb mijn tweets niet afgeschermd, dus iedereen kan in de public timeline of met zoekopdrachten mijn tweets lezen. Wel ben ik selectief in wie of wat mij mogen volgen. Als het een account is dat ik niet vertrouw of met commerciële belangen, dan is de klik op ‘block’ snel gedaan.

Ik heb mij Twitteraccount aan alles gekoppeld en alles aan mijn Twitteraccount. Oftewel: als ik bijvoorbeeld op mijn weblog een nieuwe post plaats, verschijnt dit in Twitter en vervolgens ook op Facebook en Hyves. Daar heb ik weer heel andere ‘vrienden’ en zo is het netwerk dat direct al mijn info doorkrijgt behoorlijk groot.

Dat is dan ook de reden dat ik er altijd voor probeer te zorgen dat het bij algemene informatie blijft. Dus. 1) geen locatie informatie 2) zo min mogelijk personen/gezichten op de foto 3) geen berichten die mensen buiten mijzelf om kunnen identificeren. Verder plaats ik alles… wat ik wil plaatsen. En dat is weer een mooi voorbeeld van hoe je je eigen digitale persoonlijkheid kunt creeëren. Ik ben niet vlekkeloos, maar alle vlekjes waarvan ik niet wil dat men ze ziet, tweet ik niet. (hoe poetisch)

En dan krijg ik laatst toch een reactie (via Hyves) op een van mijn tweets waarbij ik tijdens mijn werk met een patiënt op verlof ben en in de trein zit. Met de opmerking: ‘Is het wel slim om dit soort dingen op Hyves (lees: Twitter) te zetten’.

Ik vind van wel, omdat er geen identificeerbare info gegeven wordt en het als het goed is alleen gelezen wordt door mensen die ik daar toestemming voor heb gegeven. Afgezien van de zoekfunctie en public timeline in Twitter.

Ben ik nu naÏef, of zijn de mensen om mij heen te schuw/bang voor openheid? Graag reacties met jouw mening.

Gepost met Wordmobi

Dit is weer eens zo’n “ik weet niet wat ik er van vind” post. Dit keer over privacy op internet. Zojuist heb ik Google Reader eens volledig ingesteld en dus ook mijn Google Profiel geupdate. Oftewel: een wereldwijd makkelijk te vinden pagina, met daarop mijn foto, korte info en links naar alle sociale netwerksites waar ik actief ben.

Privacy? Hmm… Ik doe mijn best om niet teveel écht persoonlijke info vrij te geven en zeker mijn adres gaat niemand wat aan. Het geotaggen van foto’s is ook niets voor mij. Dit heeft natuurlijk alles te maken met mijn werk. Maar ik besef mij ter geden dat ik ergens maar één keer een foutje hoef te maken en alle losse eindjes worden aan elkaar geknoopt waardoor dit laatste stuke privé mogelijk ook verdwijnt. Maak ik me er druk om? Ik weet het niet… Het houdt me in ieder geval wel bezig.

[poll id="2"]

Het valt me altijd toch weer moeilijk om gedachten en frustraties die ik heb, fatsoenlijk op het digitale papier te zetten. Ik kan mij namelijk druk maken over veel dingen. Soms nodig, vaak onnodig, maar meestal weet ik het zelf gewoon niet. Het hele “drama Apeldoorn” is zo iets. Laat het gezegd zijn: wat daar gebeurd is is verschrikkelijk. Zoiets verzin je niet, verwacht je niet en gun je niets of niemand. Het leed is enorm. Maar… wat gebeurd er als je het leed van tientallen maakt tot het leed van duizenden of misschien wel miljoenen? Waar ik op doel zijn de massale reacties van landelijke organisaties, de media en dus het Nederlandse volk op het drama.

Lees de rest van dit bericht »

Super geil vind ik dat! Als er ontzettend veel bezoekers jouw persoonlijke website bezoeken. Is dit een vorm van exhibitionisme? Ik weet het niet…Op mijn fotopagina kreeg ik honderden hits, omdat ik een foto de naam www.routeplanner.nl had gegeven. Hoewel daardoor ruim 50% van de bezoekers ongewenst op mijn pagina terecht kwam, vind ik het toch een leuk idee dat ze er geweest zijn. Al is het maar gemiddeld 0.18 seconden; van al die bezoekers is er toch 1.4% geweest die vervolgens is wezen verder kijken. Hoe weet ik dat? Omdat ik ze allemaal persoonlijk een enquête heb toegestuurd… Wat natuurlijk onzin is Het was Google Analytics die mij inzicht heeft verschaft in deze (voor mij) interessante feitjes.Nou heb ik sinds vandaag dus een heuse persoonlijke weblog! Helemaal te gek! Maar ik mis iets… Ik mis al die staarende blikken naar mijn nog bijna naakte weblog. En daarom dit experiment. Een blog met als titel “porno en mp3“, dat moét wel bezoekers trekken! En om het feest (of moet ik zeggen de Gang Bang?) nog groter te maken, gooi ik er ook nog het begrip “free download” in.De Google Analytics code is toegevoegd aan de weblog. Over een aantal weken zal duidelijk zijn of de belangrijkste onderdelen van het internet, mijn bezoekers fetish heeft kunnen bevestigen. Ik hou jullie op de hoogte!