Archief voor de ‘Psychiatrie’ Categorie

Na een Tweet ook maar even een korte blog hierover. Ik las vanochtend op Nu.nl dat  “Misdadigers die zijn veroordeeld tot een gevangenisstraf en tbs, voortaan eerst hun hele straf moeten uitzitten voordat ze naar een kliniek mogen.” Een zeer kwalijke zaak als je het mij vraagt. Ondanks dat ik de gevoelens van de slachtoffers begrijp, vrees ik dat dit weer een klap in het gezicht is van het hele TBS-stelsel (op de lange termijn). Zeker wanneer het gaat om de pschotisch kwetsbaren of mensen met een autismespectrumstoornis. Die zijn ziek en moeten behandeld worden door middel van medicatie, structuur en trainen van vaardigheden. En het liefst zo snel mogelijk!

Moet je je voorstellen dat je een vreselijk delict begaat onder invloed van een psychose, waarbij je stemmen en signalen hoorde uit bijvoorbeeld de televisie of het stopcontact, die je zeggen dat je iemand neer moet steken omdat die persoon de duivel is. Voor dit delict werd je (deels) ontoerekeningsvatbaar verklaard. Waarschijnlijk ben je zelf ontzettend angstig, waardoor de kans dat je zonder behandeling weer een fout begaat (in de gevangenis) groot is. En pas nadat je de vergelding van de maatschappij hebt gehad, die gezien de ernst van de delicten vaak jaren kan duren, kun je behandeld worden voor je geestelijke aandoening zoals schizofrenie.

Bij iedere psychotische episode worden de hersenen vaak meer beschadigd. Het goed instellen van psychotische patiënten op de juiste medicatie is dan ook een groot onderdeel van de TBS behandeling. Het kan toch niet goed zijn dit jaren op zich te laten wachten? Het is een rare spagaat waar de TBS in zit. Door al het maatschappelijke kritiek en onbegrip wordt het onmogelijk gemaakt mensen met een ernstige geestelijke aandoening tijdig te behandelen. En dan maar klagen dat de TBS behanding steeds langer duurt…

Morele dilemma’s… Wat weegt zwaarder; de drang tot vergelding van de maatschappij? Of de kans op een behandeling met goede afloop van een individu die onder vreselijke omstandigheden iets vreselijks heeft gedaan?

Nee, ik ben geen verpleegkundige. Wat deed ik dan op 17 april in het UMCG op het 7e Verpleegkundig Symposium Schizofrenie? Toen mijn teamleider ruim een maand geleden vroeg of ik hier heen wilde, was ik gematigd enthousiast. Toch heb ik toegezegd omdat ik vind dat ik dit soort dingen als HBO professional moet doen. Zeker als je werkzaam bent in de forensische psychiatrie, zoals ik. En zo geschiedde…

Lees de rest van dit bericht »

Vandaag ben ik op het 7e Verpleegkundig Symposium Schizofrenie geweest (binnenkort vind je hier een uitgebreid verslag) en daar heb ik zowaar inspiratie opgedaan om een nieuwe impuls te geven aan mijn weblog. Een van de sprekers, drs. Stephanie Ferguson, had een mooi betoog over leiderschap en hoe wij zelf daar mee omgaan. Een van die dingen was dat je iets MOET betekenen voor niet alleen je team, maar ook de organisatie, regio, je land of zelfs de wereld.

Ik vond dit zeer inspirerend. Nou ben ik helemaal geen wereldverbeteraar en heb ik absoluut niet de illusie dat ik echt voor grote veranderingen zal gaan zorgen. Maar het minste dat ik kan doen is toch wel bloggen over zaken uit mijn werkveld/discipline; de forensische psychiatrie en de forensisch psychiatrisch patiënt. Op die manier zet ik mijzelf en hopelijk ook anderen aan het denken. Etische dilemma’s genoeg! Daar moet toch wel een weblog mee te vullen zijn?