…en wat ik vanavond ga eten weet ik nog niet. Ik zeg: het dieet van een topper! Het einde van de scriptie is nu echt in zicht!!! Ik ben trots op mezelf (en natuurlijk ook op Dung). Nee, het is nog niet af, maar zoals het er nu uitziet blijft er genoeg tijd óver om alles netjes af te ronden. Morgen nog even de inleiding, procesevaluatie en samenvatting schrijven. En dan zijn er nog vier dagen over voor bijstellen, lay-outen en de allerlaatste puntjes op de ï!!!

Het begint steeds meer tot me door te dringen dat het einde van mijn studie nu toch echt werkelijkheid lijkt te gaan worden. Ik word er euforisch van… Het is moeilijk om de mogelijkheid nog open te laten dat de scriptie misschien niet voldoende wordt beoordeeld, maar zelfs dan hebben we nog 5 werkdagen om het bij te stellen en dat moet toch lukken. Minstens zo verbaasd (maar ook blij) dat ik waarschijnlijk bijna de opleiding ga verlaten zijn alle docenten op school die mij nu al iets té lang rond zien lopen. Leuk om te merken. Ik ben dan ook niet een anonieme student geweest en heb altijd gevochten voor mij rechten en die van anderen. Of ik maakte mijn rechten omdat ik ze nodig had, waar ik vervolgens weer voor moest vechten Zo heb ik ook vandaag maar eens een boze mail gestuurd naar de directeur van de opleiding bedrijfskunde welke ook in óns pand zit. Voor de zoveelste keer was er weer een optreden op het “poppodium Hanzeborg“, waar toevallig ook nog didactische praktijken plaatsvinden (ook wel studie genoemd). En ik heb weten te achterhalen dat hij (Rob) hier verantwoordelijk voor is. Belachelijk!

Maar goed, ik verzand in mijn verhaal. Waar het om gaat is dat ik blij ben. Heel blij! Zo blij als ik nog nooit ben geweest. En ik weet het; het cijfer is nog niet binnen. Maar het einde is wel in zicht! Waaauuuww. On-ge-loof-e-lijk!!!